Interview met Duco Kapitein (Merc_A)

Het werd met vriendin en kinders een uitermate leuke kerst, racend in de woonkamer, die met aan de kant geschoven meubels ruim baan gaf aan het in eren herstelde Fleischmann circuit.
In het racebaanwereldje wordt jaarlijks uitgekeken naar het filmpje over de ‘Kerstracebaan’ van Duco Kapitein. Ieder jaar wordt zijn woonkamer omgebouwd tot een raceclub voor vrienden en bekenden. In dit interview vertelt Duco onder andere over snelwegarchitectuur, oude en vergeten circuit en digitaal slotracen.
duco kapitein
Wie ben je en wat doe je? 
Mijn naam is Duco Kapitein, geboren in 1967. Bouwkunde gestudeerd aan de TU Delft, ben ik sinds 1993 werkzaam als architect. Samen met mijn vriendin, ook architect, heb ik een architectenbureau. We hebben samen twee kinderen, een dochter geboren in 1999 en een zoon geboren in 1997.
duco kapitein
Ben je een autoliefhebber? Volg je de autosport? 
Zowel mijn vriendin als ik zijn milde liefhebbers van autosport. Mild in de zin van: wel op tv volgen, maar geen circuitbezoek. Sinds tijden volgen we de Formule 1. Sinds mijn kennismaking met liefhebbers van endurance racing ben ik ook de 24h van Le Mans gaan volgen, al is dat het enige evenement dat ik volg in die klasse.
duco kapitein
Ik ben een autoliefhebber, maar geen petrolhead. Ik word niet wild van extreme prestaties of hard rijden, het gaat me meer om de schoonheid en esthetiek van auto’s, en het verhaal erachter.
<p>Deze zomer hebben we bijvoorbeeld het Mercedes-Benz Museum in Stuttgart bezocht, een perfecte samensmelting van geschiedenis, architectuur, autovormgeving, kortom de hele esthetica van snelheid en beweging.
duco kapitein
Die esthetische voorkeur strekt zich uit tot alles wat aan auto’s en verkeer gerelateerd is. Ik ben gefascineerd door snelwegarchitectuur, de sfeer van nachtelijke benzinestations, het filmische tijdloze cocongevoel van nachtelijk autorijden. De infrastructuur van de snelweg, de architectuur in beweging heeft een enorme impact op onze leefomgeving en onze perceptie van de wereld om ons heen. Het is prachtig maar ergens ook vervreemdend, dat de visuele opzet van een snelweg – rijstroken, wegstrepen, vangrails, viaducten – onverkort en uniform overal ter wereld door steeds wisselende landschappen snijdt.
duco kapitein
De eerste ontwerpen van de Duitse Autobahn werden nog zo sierlijk mogelijk op de natuurlijke omgeving afgestemd, om het landschap vanaf de weg als perfecte ansichtkaart te ensceneren. In ons eigen land (en in mijn jeugd een favoriete bestemming op zondagsritjes) is het monument op de afsluitdijk (van architect Dudok) een mooi voorbeeld van dergelijke architectuur. Sommige wegontwerpen doorsnijden nietsontziend het landschap, of lijken er alles negerend geheel los overheen gelegd te zijn. Qua films ben ik dan ook een groot fan van road movies – films waarin per auto gereisd wordt en je veel van het landschap vanaf de weg ziet.
Daarnaast heb ik een zwak voor de sfeer, geschiedenis en architectuur van racecircuits. Ik kan uren bladeren door artikelen over oude, vergeten autodromes, of in Berlijn de resten van de AVUS opzoeken en nagaan wat er nog zichtbaar van is in de huidige stad. Zulke plekken bezitten naar mijn gevoel een verborgen spanning of magie die moeilijk in woorden te vatten is. Het lijkt een beetje op het gevoel dat je kunt ervaren als je over een historisch slagveld wandelt, wetend wat er ooit op die plek gebeurd is. </p>
Ook de schoonheid eromheen heeft mijn interesse. Het zijn vaak bijzondere landschappen, soms sierlijk versmolten met de omgeving (Spa Francorchamps bijvoorbeeld), soms volledig opgenomen in het stedelijk landschap (denk aan Monaco). Dan zijn er nog de vergeten circuits, waar soms nog resten van over zijn – bijvoorbeeld de eindbocht van de AVUS in Berlijn, of de geheel door begroeiing overwoekerde banked curves van Brooklands. Magische plekken.
Dat geldt ook op papier: bijvoorbeeld het ontstaan van Zandvoort, de verschillende versies die het circuit gehad heeft, de ligging in de duinen en hoe dat landschap benut is in het wegontwerp – of de lay-out van Suzuka (net als Zandvoort een ontwerp van Hans Hugenholtz), maar ook de kleuren van apex blokken, de vorm en ligging van pitstraten, de betonarchitectuur van de grand stand van Le Mans…. en dat weer in combinatie met de sierlijke lijnen van de racewagens, de filmische hectische sfeer op een racedag, de adrenaline die door mensen, wagens en zelfs de gebouwen lijkt te gaan…. dat samengaan van al deze vormen, kleuren en materialen bekoort mij ten zeerste.
duco kapitein
Wat was je eerste kennismaking met het slotracen? 
Toen ik 8, 9 jaar was kreeg een vriendje in de straat een racebaan van Fleischmann Auto Rallye. Ik wist niet dat het bestond, maar was meteen verkocht. Ik heb ontelbaar veel rondjes met de rode en blauwe Lotus wagens geracet op het achtje waaruit zijn “Zandvoort” feitelijk bestond. Na eindeloos veel zeuren – mijn ouders overstelpten mij met lego, maar een racebaan vonden ze maar fantasieloos speelgoed – kreeg ik dan toch voor mijn verjaardag een hele echte Fleischmann racebaan. Om de baan ontstond een Lego racebaandorpje, er werden steevast baanstukken gevraagd voor Sinterklaas en verjaardag, de baan groeide gestaag, het wagenpark iets minder snel… na een jaar kwam de Porsche Carrera erbij, nog weer later de Mercedes, en als laatste de Alfa Romeo. De Fleischmann wagens en baanstukken belichamen in hun geniale, oerdegelijke eenvoud nog steeds de essentie van het slotracen voor mij.
Uiteraard is hier het geheugen een factor: het spelen met de racebaan, het genoeglijk uitleggen van de prachtige baanstukken, de typische geur van de warme elektromotortjes, het stroef schuren van de rubber bandjes… al deze geuren en voorwerpen doen herinneren aan die onbezorgde momenten van puur kinderplezier, waarin niets belangrijker was dan als eerste de teller van 99 naar 00 te rijden, en ik met mijn ogen langs de baan mijn Lotus op topsnelheid langs zag komen zoeven.
duco kapitein
Race je regelmatig met anderen?
Nadat ik ruim tien jaar geleden mijn oude Fleischmann op zolder herontdekte en het slotvirus zich weer openbaarde, is er qua slotracen een wat curieus gedragspatroon ontstaan. De herontdekte oude racebaan werd tijdens de kerstvakantie afgestoft en opgebouwd, de oude Fleischmann wagens gerepareerd en – oh internet – het wagenpark al snel uitgebreid met een aantal oogstrelende Scalextric auto’s die als de brandweer gingen maar ook aan de baan bleken te kleven – magneten?! Wat was er gebeurd sinds ik alles opborg in 1983?!
duco
Het werd met vriendin en kinders een uitermate leuke kerst, racend in de woonkamer die met aan de kant geschoven meubels ruim baan gaf aan het in eren herstelde Fleischmann circuit.
Het was zó verslavend leuk, dat we in een opwelling alle vrienden van de wandelclub op nieuwjaarsdag voor een nieuwjaarsrace uitnodigden. Iedereen kon zijn leftovers van oudjaar meenemen en komen racen om de nieuwjaarstrofee van Bourgondisch wandelgenootschap Slap Zat.
duco
Deze traditie is bewaard gebleven. Sinds 2005 ligt de Fleischmann baan elke kerstvakantie in de woonkamer en wordt er zo’n twee maanden van het slotracen genoten. Dit jaar wordt een jubileumrace gereden, de tiende nieuwjaarsrace staat op stapel.
Het kortstondige raceseizoen in de woonkamer is tamelijk besmettelijk gebleken: niet alleen de nieuwjaarsrace van de vriendenclub, maar ook de verjaardagsfeestjes van de kinderen, de nieuwjaarsrecepties van serviceclubs als Round Table en Rotary, iedereen wil de periodiek aanwezige baan graag benutten voor een racefeestje.
Dus in antwoord op je vraag: we racen periodiek, want eigenlijk maar een paar maanden per jaar, maar dan wel graag en vaak met anderen.
Ga je weleens naar racebaanbeurzen of evenementen? 
Dat komt incidenteel wel voor, ik heb weleens een SLN beurs bezocht in een poging mijn collectie aan straatwagens te verrijken met een oud model. Qua evenementen doe ik graag mee aan incidentele races zoals destijds de funraces bij DSCA in Mechelen, of zoals een paar jaar geleden ontstaan via Slottrack: enthousiaste digitale racers die weleens gezamenlijk willen racen op Scalextric digitaal of Carrera 132.
Uit nieuwsgierigheid naar die systemen ben ik daar een beetje ingerold en heb ik met mijn dochter en haar vriend aan een paar van deze endurance races meegedaan. Heel leuk, dit jaar doen we voor de derde keer een race in Vlaardingen op Carrera digitaal.
Het is niet professioneel maar juist gemoedelijk, een leuk potje gezamenlijk racen op een mooi en supergroot digitaal circuit dat speciaal voor de gelegenheid is ontworpen en uitgelegd. Ik dien daarbij aan te tekenen dat niet alleen het rijden op zo’n remake van een bestaand circuit op schaal heel leuk is, maar ook de schoonheid daarvan mij kan bekoren. Dit jaar wordt Le Mans in 1:32 uitgelegd in de basisschool in Vlaardingen, ik ben benieuwd naar het resultaat.
Wat is je favoriete racebaanmerk en waarom? 
Vanuit mijn jeugdsentiment roep ik meteen: Fleischmann. De reden is daarmee ook verklaard: door de mooie jeugdherinneringen en eindeloos veel plezier met de Fleischmann racebaan. Ik rij er nog steeds op, de baanstukken zijn onverwoestbaar. Slijtvast, mooi vlak om op te rijden en uitgekiend qua baangeometrie. Daarnaast heb ik er ook nogal veel van verzameld, ik kon er in mijn jeugd al een ruime baan mee uitleggen – en wat je hebt blijf je gebruiken. Ik heb met de intrede van het digitale tijdperk wel van alles van andere merken eraan vastgeknoopt, zoals bochtstukken met een interessante radius – van merken die dezelfde spoorbreedte hebben (Ninco en Polistil). Daarnaast eigenhandig versmalde wisselbaanstukken van Carrera, of middels de Ninco adapter zelfs baanstukken van Scalextric. Maar de basis blijft Fleischmann.
Verzamel jij racebaanspullen, slotcars, merken?
Ik heb een tijdje gericht vintage baanstukken verzameld om zoveel mogelijk verschillende baanontwerpen te kunnen maken. Naast alle Fleischmann baanstukken die ooit in de handel zijn geweest heb ik een aardig aantal Polistil en Ninco bochtstukken verzameld – maar ook curiositeiten als de Polistil pitstraat met analoge pit-in en pit-uit baanstukken, of de single lane baanstukken van Ninco. Allemaal handige puzzelstukken voor het kunnen ontwerpen en bouwen van welk circuit ik maar verzinnen kan – want elk jaar ontwerp ik een andere racebaan, en probeer ik steeds weer wat nieuws.
Qua slotcars verzamel ik graag straatwagens, dus zonder racenummers of liveries. Dit omdat het lijnenspel dan het beste tot expressie komt, het puur om de essentie van de vorm gaat. Niet fanatiek maar wel gestaag sprokkelend heb ik zo een collectie racewagens in straatuitvoering bij elkaar verzameld. Daar zitten alle mogelijke merken bij, van een twijfelachtige Team Slot Renault tot en met een high-end NSR Corvette, en alles daartussenin. Als het maar straatversies zijn. De mooiste in mijn collectie is zo ongeveer de enige “road legal” Porsche 917 die ooit gemaakt is – de zilveren 917 van graaf Rossi, die ooit door Fly in een slotcarversie uitgebracht is en destijds bij SRHW gelukkig nog te koop stond. Ik heb er nog voluit ermee geracet op het circuit van DSCA in Mechelen, tijdens een funrace – gelukkig is in dat strijdgewoel de zeldzame Porsche heel gebleven.
Dat vind ik overigens wel een punt van belang: verzamelen is leuk, maar er moet wel volop mee gereden kunnen worden. Geen shelf queens dus, alles moet goed rijdbaar zijn of – met de nodige liefde en aandacht – in die staat worden gebracht. Wat overigens weer een liefhebberij op zich is: slechte of middelmatige slotcars, binnen de beperkingen die ze van zichzelf hebben, zo goed mogelijk rijdend krijgen – zodat ook een brakke uitgewoonde Scalextric Porsche uiteindelijk als een zonnetje over de baan kan zoeven.
Wat is je favoriete merk voor slotcars?
Zoals gezegd, ik kijk eerst naar de vormgeving van het model en dan pas naar het merk dat de wagen heeft gemaakt. Ik heb daardoor niet een favoriet merk, maar heb – door zo ongeveer van alle bekende merken wel een auto te hebben gekocht – wel ondervonden welk merk een goed product aflevert.
Het is ook heel verschillend: de NSR Corvette bijvoorbeeld rijdt veruit superieur aan alles wat ik verder nog bezit, het is een fenomenaal goede slotcar qua rijprestaties. Maar ik heb eigenlijk net zoveel plezier van de topzware wegligging van een Scalextric VW kever, of het vrolijk verende weggedrag van een Ninco Ford Pickup… wat raar rijdt kan ook erg leuk racen zijn, mits je maar met onderling vergelijkbare wagens racet. Qua low-budget toch goed rijden vind ik de modellen van SCX eigenlijk tamelijk onderschat. De SCX Ferrari’s zijn, eenmaal ingereden, echt heerlijk om goed en leuk mee te racen. Met Carrera heb ik een haat-liefde verhouding. Qua looks ga ik regelmatig om voor een Carrera (zoals de nieuwe LaFerrari in parelwit), maar qua rijden kan een Carrera me eigenlijk nooit bekoren, laat staan bekeren. Ik weet nog steeds niet goed waardoor dat nu komt. </p>
<p>Gezien het periodieke en dus amateuristische karakter van het racen hier, evenals het feestelijk racen met vooral niet-slotracers, heb ik door deze races wel een voorkeur ontwikkeld voor Scalextric. Dit merk heeft me zelden teleurgesteld. Scalextrics presteren – mits goed opgezet, behandeld en ingereden – heel lekker en betrouwbaar, en ze zijn nog duurzaam bovendien. Daarbij komt dat Scalextric redelijk veel straatversies heeft van mooie supercars, zoals de Bugatti Veyron, de Audi R8, Porsche 997 – en in competitie heb je zo snel een mooi veld aan verschillende auto’s die toch redelijk vergelijkbaar presteren in een race.
Welke slotcar heb je als laatste aangeschaft? En welke staat er op je verlanglijstje? 
Als laatste aanwinst staat de James Bond Skyfall set genoteerd: de Aston Martin DB5 samen met een zwarte Range Rover.
Op mijn verlanglijst staan momenteel de SCX Renault RS 01 en de Scalextric Mc Laren P1.
Op welke ondergrond race je bij voorkeur?
Fleischmann plastic. Als ik van Fleischmann geen weet zou hebben en vandaag blanco als nieuweling in deze hobby zou stappen, zou ik vrijwel zeker voor Carrera asfalt gaan. Vlak, Duits en strak, met mooie en ruim gesorteerde bochtenradii.
Heb je een vaste racebaan? Wat is het thema, vorm, idee erachter? 
Nee, geen vaste baan, maar zoals eerder vermeld eenmalig per jaar een tijdelijke baan. Het thema – voorzover je daarvan kunt spreken bij een tijdelijke baan – is eigenlijk elk jaar een soort van Winter Wonderland. Door het gebruik van polystyreen platen als slipstroken komt de baan vrijwel altijd in een witte sneeuwwereld te liggen. Met kerstlampjes, kerststallen en dergelijke is de baan feestelijker versierd dan de kerstboom in de hoek van de woonkamer.
Ik kleed mijn kerstvakantiebaan graag aan met spoorrails en Märklin treinen op schaal 1 (1:32), oude vintage Carrera Universal gebouwen en wat dies meer zij, voor het feestelijke effect.
Als er ooit een vaste baan komt, zal het ongetwijfeld binnen het thema van de “urban fringe” gerealiseerd gaan worden: Een asfaltjungle, een straatcircuit op een gruizig, industrieterrein, in de stedelijke rafelrand met als decor snelwegspaghetti, spoorwegen en rangeerterreinen, verlaten fabriekshallen en dergelijke.
Welke randapparatuur gebruik je? 
Voor analoge tijdmeting heb ik bij Klaas Bos ooit een prachtige lichtbrug met startlichten en leds in het wegdek aangeschaft. De bijgeleverde software werkt nog prima op een oude XP laptop. De naam van dit systeem ben ik eerlijk gezegd vergeten
Voor digitaal racen heb ik het draadloze systeem van Scorpius aangeschaft. Dit heb ik als early adaptor nu een jaar of vier in bezit en het werkt prima. In de wagens en wissels zitten Scorpius chips die via wifi communiceren met de draadloze Scorpius handregelaar en de tijdmeting op de pc. Na de nodige kinderziektes en bugfixes blijkt het nu een robuust en betrouwbaar systeem.
Het draadloos digitaal racen is bevrijdend: je kunt met je regelaar overal heenlopen, en desgewenst je race vanuit meerdere posities beschouwen. Ook kun je zelf je gestrande auto in de baan helpen en vanaf daar meteen weer gas geven. De handregelaars van Scorpius zijn fantastisch: remweg, topsnelheid, throttle curve – alles is instelbaar en soepel af te regelen. Het is onvergelijkbaar met de oude, stugge duimregelaars van Fleischmann.
Voor de stroom gebruik ik een 20A voeding met regelbaar voltage.
Heb jij een slotrace ergernis?
Ja, dat mijn ogen achteruit gaan… ik krijg sluipenderwijs meer moeite met heel dichtbij in detail zien, en vrees dat ik ooit een loep nodig ga krijgen voor het micro soldeer- en knutselwerk. Time flies!
Wat is jouw mening over digitaal slotracen?
Ik vind digitaal slotracen superleuk! Al wordt er als de baan eenmaal ligt ook nog wel analoog gereden, de races worden eigenlijk alleen nog maar digitaal verreden. Digitaal racen is totaal anders dan analoog rijden. Je hebt geen eigen spoor meer, maar de hele weg tot je beschikking. In het baanontwerp hou ik daar rekening mee: ik leg het parcours zodanig uit dat een wissel nemen daadwerkelijk een betere flow en betere rondetijden oplevert. Van Scalextric heb ik een bochtwissel omgebouwd naar een chicane. Deze neem je veruit het snelst als je van baan wisselt, waarmee je je opponenten kunt aftroeven.
Daarnaast is er veel verkeer op de baan: ik heb zes digitale regelaars dus er kunnen zes auto’s tegelijk rijden, plus desgewenst nog een autonome ghost car. Bij digitaal racen gaat het niet meer om in je eigen flow de perfecte rondes te rijden, maar een veel chaotischer raceverloop waar zich telkens nieuwe verkeerssituaties aandienen: langzamer verkeer dat je noopt tot inhouden; afwijken van de ideale lijn om in te kunnen halen; tactisch en tijdig pitstops maken om uit het verkeer te blijven; letten op het benzineverbruik en niet droog komen te staan want dan tellen je rondes niet meer. Kortom, het is een digitaal racespel geworden met veel meer amusementswaarde, spanning en afwisseling dan analoog kan bieden.
Waarbij ik aanteken dat een klassiek potje analoog racen nog steeds zijn charme heeft. Het is gewoon een heel ander soort slotracen. Analoog blijft prettig voor alleen of met zijn tweetjes racen, voor de ouderwetse hypnotiserende flow van de perfecte rondes zien te rijden.
Duce, heel erg bedankt voor dit zeer uitgebreide interview. Je hebt je passies mooi omschreven. Ik kijk weer uit naar je volgende videoverslag van de nieuwjaarsraces!

 

Interview met Marc Wiggers

Een goede slotracer heeft naast oog voor zijn eigen auto oog voor de rest van de baan, zodat je van het gas af kan om een botsing te vermijden.

Marc Wiggers aan het woord over het racen bij clubs, zijn prachtige thuisbaan, digitaal slotracen en de toekomst van het slotracen.

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Marc Wiggers, 48 jaar woonachtig in Sint Pancras en sinds vorig jaar fulltime huisvader, kinderopvang en thuisklusman. Tot aan vorig jaar was ik ruim 25 jaar werkzaam in de Horeca, Partycatering en Evenementen branche.

Mijn ‘wen-pensioen’ heeft me de tijd gegeven veel tijd aan mijn gezin met jonge opgroeiende kinderen te besteden. Ook heb ik de nodige tijd op zolder doorgebracht en is mijn jarenlange droomracebaan tot stand gekomen.

Ben je een autoliefhebber? Volg je de autosport?
Sinds 1981 volg ik trouw de formule 1. Met name via het magazine Grand Prix International dat zeer onregelmatig na elke GP uit kwam. Vanaf de jaren 90 ging er bijna geen uitzending van RTL GP voorbij of ik zat voor de TV. Tegenwoordig staat de GP meer als achtergrondbeeld en geluid aan en kijk ik zodra het “spannend” wordt. Sinds het debuut van Max Verstappen moet ik zeggen dat de uitzendingen wat intensiever bekeken worden.

Ook de 24 uur van Le Mans heeft mijn interesse. In 1989 heb ik de wedstrijd voor het eerst bezocht en heb ik illegaal de Groep C kanonnen op het, toen nog, rechte stuk van Les Hunaudieres met snelheden van 380+km/u voorbij zien, en voelen, razen….. Doodeng maar wat een belevenis! Sinds 2004 bezoek ik regelmatig de wedstrijd samen met mijn Slipstream vrienden.

Wat was je eerste kennismaking met het slotracen?
Mijn beste jeugdvriend kreeg halverwege de jaren 70 op 5 december een Faller racebaan en sinds die tijd ben ik verkocht aan slotracen. Na mijn verjaardag aan het eind van diezelfde maand was ik de trotse eigenaar van mijn eigen Faller racebaan. Al snel werd de baan uitgebreid met extra baanstukken en een heuse elektronische rondenteller. Vele weekenden werden daarna gevuld met slotracen op een samengestelde baan van mijn jeugdvriend en mijzelf.

Interview met Marc Wiggers

Tijdens mijn studie aan de Hoge Hotelschool kwam ik begin jaren 90 in contact met Hans Lanting van de Mini Race Club Leeuwarden. Hans verhuurde auto’s aan de werkstudenten welke ik als uitzendbaas regelde voor verschillende partycateraars in den Lande. Op een zondagmorgen, een week voor de opening van de MRCL in december 1991, lag er een flyer op de balie van Hans’ onderneming. Daarin las ik over de aanstaande opening waarna Hans mij vroeg of ik geïnteresseerd was. Nou die interesse was er, en na een bezoek diezelfde middag en een niet onverdienstelijke deelname aan de openingsrace een week later was ik niet meer weg te slaan uit de 1:32 slotrace scène.

Ga je weleens naar racebaanbeurzen of evenementen?
Een racebaanbeurs heb ik eigenlijk nog nooit bezocht, vraag me niet waarom, maar het komt er gewoon niet van. Tot 2008 heb ik aan veel nationale slotrace wedstrijden deelgenomen.. Een enkele classic cup of groep 5 wedstrijd daargelaten, maar door gezinsuitbreiding in combinatie met onregelmatig werken rijd ik eigenlijk geen nationale wedstrijd meer.

Wat is je favoriete merk?
De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik geen favoriet merk heb. Ik heb me altijd breed georiënteerd en, in mijn optiek, niet beperkt tot het aanhangen van een merk racebaan of slotrace auto’s.

Verzamel jij racebaanspullen, slotcars, merken?
Gelukkig ben ik geen, bewuste, verzamelaar! Ik geloof niet in het speculeren op de groeiende waarde van slotcars waardoor ik geen speciale auto’s op de plank heb staan. Dat wil niet zeggen dat ik in de loop der jaren niet heel veel spullen heb verzameld of eigenlijk overgehouden…. Zo heb ik meerdere kunststof opbergboxen met auto’s in verschillende stadia van “ontbinding”. Veel van deze auto’s hebben als raceauto gediend en zijn in de loop der tijd of niet snel genoeg gebleken, of uit gehomologeerd, of afgedankt vanwege afgebroken onderdelen of algemene plastic moeheid. In andere boxen bevinden zich al dan niet gesorteerd, talloze motortjes, assen, velgen, banden, spiegels, spoilers, ruitenwissers en andere van de carrosserie afgebroken onderdelen. Deze houd ik in voorraad, omdat ze vast nog wel eens van pas zullen komen.Daarnaast bezit ik een bewuste verzameling bouwonderdelen. Allerlei kunststof en metalen profielen en pijpjes die ooit een keer van pas komen bij het modificeren van een auto of de bouw van allerlei scenery onderdelen van de zolderbaan.

Interview met Marc Wiggers

Wat is je favoriete merk voor slotcars?
Ook hier heb ik geen uitgesproken favoriet merk. Voor het clubracen gaat mijn voorkeur wel uit naar de high end merken als Slot-it, NSR en Scaleauto. Dit heeft vooral te maken met het feit dat deze auto’s uit onderdelen bestaan die ik noodzakelijk acht voor het “eenvoudig” samenstellen en bouwen van een snelle en betrouwbare wedstrijd auto.

De andere kant is dat ik het ook altijd leuk heb gevonden om bijvoorbeeld een zware Carrera DTM kap op een standaard productiechassis van Slot-it of Scaleauto te bouwen om eens wat anders op de baan te brengen dan de geijkte wagens.

Welke slotcar heb je als laatste aangeschaft?
In verband met de uitbreiding van Slipstream en de nieuw te bouwen rallycross baan kon ik een Scalextric VW Polo WRC niet in de winkel laten staan. Nu nog een ontwerp en de bouw van de rallycross baan.

Op welke ondergrond race je bij voorkeur?
Sinds ik in 2003 een eigen houten Monaco versie in mijn flatje in de Bijlmer heb gebouwd is hout voor mij de favoriete ondergrond. Naar aanleiding van de toen opgedaan bouw en rij-ervaringen hebben we bij Slipstream besloten op hout over te gaan op het moment dat we in 2006 moesten verhuizen.

De andere kant is dat ik het zo af en toe ook zalig vind om op een plastic baan te rijden. Of het nu gaat om Fleischmann, Carrera of Ninco, elke baan heeft zijn eigen charme en voordelen. Het gaat er uiteindelijk om dat je jezelf en je auto aanpast aan de layout en ondergrond van het circuit. Soms betekent dit je weer helemaal terug geworpen wordt naar af omdat je met een hout afstelling op plastic totaal niet uit de voeten kunt.

Heb je een vaste racebaan?
In het vroege voorjaar van 2014 ben ik op zolder begonnen met de bouw van Circuit Silvervoort, een 24 meter lang houten circuit voorzien van digitale Scorpius Wireless technologie. In de baan bevinden zich 25 wissels waar automatisch de ideale lijn wordt vastgehouden. De baan is voorzien van een werkende pitstraat met 4 pitbays. Inhalen doe je door bewust van de ideale lijn af te wijken en je auto naast je opponent te positioneren. Wanneer je dichtbij genoeg bent treed de zogenaamde Anti Collision functie in werking en wordt de aangevallen auto van de ideale lijn afgeleid omdat het blijven volgen tot een botsing zal leiden. Zodra er weer voldoende ruimte is zullen de auto’s de geprogrammeerde ideale lijn weer gaan volgen.

Ik ben tot dit systeem gekomen omdat ik op mijn thuisbanen toch vaak alleen rijd en ik daarbij graag een ideale lijn wilde racen in plaats van het onnatuurlijke binnen – buitenbaan principe.

Naast de bovengenoemde technologie wilde ik een baan hebben die er echt uit zou zien. De houten Monaco baan is qua scenery nooit verder af gekomen dan wat stoepranden, een authentiek Frans huisje en een pit gebouw, en dat zou me nu niet overkomen. Voor de bouw had ik het uiterlijk van de baan al in m’n hoofd gepland en heb ik de landschapsbouw eigenlijk ook volgens deze planning gedaan. Over het tussentijdse eindresultaat ben ik dan ook erg tevreden.

Interview met Marc Wiggers

Race je regelmatig met anderen bij je thuis of elders?
Eind 2004 waren er vier Slipstream leden met een leuke thuisbaan en na wat geklets aan de bar hebben we in een aangeschoten bui de Federatie voor Thuis Slotracers opgericht. Onder de vlag van deze FTS rijden we een aantal malen per jaar bij elkaar. Zo gek als in 2004 en 2005 waar we op de dagen tussen kerst en oud en nieuw en heuse competitie op de 4 beschikbare circuits hebben gehouden is het niet meer, maar het is nog altijd erg leuke om bij en met elkaar te racen.

Inmiddels heeft circuit Silvervoort haar FTS certificaat behaald en is de openingsrace op 22 maart gehouden. Altijd leuk om de complimenten van je mede slotracers in ontvangst te mogen nemen.

Welke randapparatuur gebruik je?
Scorpius heeft door het programma Race Coördinator eigen Race Management software laten ontwikkelen en dat is ook op mijn circuit in gebruik. Het maakt gebruik van de Scorpius elektronica voor de detectie op de start – finish lijn en werkt voor zover ik op dit moment kan beoordelen naar behoren.

Ben je lid van een slotraceclub?
In de loop der tijd ben ik vanwege de nodige verhuizingen lid geweest van respectievelijk de MRCL in Leeuwarden, HotSlot in Amsterdam, Speedtrack in Kampen en ’t Kasje in Driebergen.

In 2003 ben ik lid geworden van Slipstream Slotracing in Heemstede en sinds de verhuizing in 2006 naar Cruquius mag ik de functie van voorzitter bekleden.

Ik vind het verenigingsleven fijn en leuk. Naast de felle en sterke competitie is het sociale karakter een belangrijk aspect om lid te zijn van deze vereniging.

Heb je een racekoffer en wat zit er in?
Mijn standaard race uitrusting bestaat uit twee koffers. De ene noem ik mijn zogenaamde “Tech-koffer” met daarin al het benodigde gereedschap en de nodige slots waarop ik de raceauto’s warm kan laten draaien.

De andere koffer bevat de raceauto’s voor de clubcompetitie, reserve onderdelen, smeermiddelen, regelaar, banden velgen en dergelijke.

Interview met Marc Wiggers

Heb je een slotrace-ergernis?
Natuurlijk erger ik me wel eens aan een (te) trage marshall maar het is in eerste instantie mijn fout dat ik er ben uitgevlogen. Wat ik wel vervelend vind is racers die op je gecrashte auto knallen ondanks dat je duidelijk verbaal hebt aangegeven dat de baan verderop geblokkeerd is. Hoe belangrijk kan je trainingsronde zijn dat je je omgeving compleet buiten sluit…. Een goede slotracer heeft naast oog voor zijn eigen auto oog voor de rest van de baan zodat je van het gas af kan om een botsing te vermijden. Ik ken voldoende voorbeelden van crashes waarbij halve auto’s werden afgeschreven terwijl de botsing eenvoudig voorkomen had kunnen worden.

Belangrijker dan ergernis is dat het gebrek aan aanwas van jonge mensen in onze geliefde hobby mij zorgen baart. Bij Slipstream, een gezonde club met zo’n 25 leden, ligt de gemiddelde leeftijd net iets boven de 51 jaar! Hoewel we redelijk actief zijn op Facebook en de eigen website vraag ik me wel af hoe we als ‘Slotracend Nederland’ jonge mensen enthousiast kunnen maken voor deze mooie sport/hobby.

Sinds een jaar of twee nemen we actief deel aan de Techno Challenge. Met dit initiatief van onder andere Tata Steel wordt gepoogd het onderwijzen van Techniek meer te integreren op onze scholen. Wij ontvangen bijna wekelijks leerlingen van groep 6 en 7 die een potje komen sleutelen en racen. Er is een onderwijspakket samengesteld met daarin de elementaire onderdelen als elektriciteit, magnetisme en mechanica welke voor een slotcar van toepassing zijn. Uiteindelijk zou dit programma over heel Nederland uitgerold moeten gaan worden waarmee er veel kansen gecreëerd worden onze jonge medemens te enthousiasmeren voor slotracen.

Wat is jouw mening over digitaal slotracen?
Ik vind digitaal slotracen helemaal te gek. Het heeft zeker een toekomst, maar of het de toekomst is, dat vraag ik mij af. Het spelletje is zo anders dan het analoge racen waarbij je eigenlijk alleen in je slot rijdt en heel weinig met ander verkeer te maken hebt. Met digitaal racen heb je te maken met andere tegenstanders in dezelfde baan. Je moet opeens rekening houden met andere rempunten, jezelf positioneren om een andere auto in te halen, veel meer verkeer. Je moet eigenlijk heel bewust een knop omzetten op het moment dat je digitaal gaat racen en alles dat je weet vanuit het analoge racen vergeten.

Ook de mogelijkheden die er zijn met de simulatie van brandstof verbruik, banden slijtage enzo zijn legio en voegen weer hele andere spelelementen aan het slotracen toe.

Ben je actief op slotracefora? Welke sites bezoek je regelmatig?
Tot mijn standaard surfgedrag behoort dagelijks een bezoek aan slotforum.com, racebaaninfo.nl en slotcar-today.

In het verleden ben ik redelijk actief geweest op het Nederlandstalige Slottrack.com, maar na een aantal jaren is mijn enthousiasme om hier te posten minder geworden. Dat had met name te maken met dat ik ook op Slotforum.com postte en het een beetje zat werd om alles twee keer te posten. Hoewel ik geen grootschalige poster ben heb ik me toen meer op het grotere en mondiale Slotforum gericht.

Waar kunnen de lezers meer van je zien?
Op het Slotforum heb ik de ideevorming en bouw van Circuit Silvervoort beschreven.

Marc, heel erg bedankt voor dit uitgebreide interview.

 

Interview met Danny Spijkerman

Het is misschien een beetje een cliché, maar mijn favoriete merk is Slot.it.

De meeste slotracers in deze interviewserie zijn de 40 al ruim gepasseerd. In dit interview halen we de gemiddelde leeftijd een stuk omlaag, want ‘tapijtracer’ Danny Spijkerman is 17 jaar. Wij zijn blij dat hij zijn passie voor het slotracen met ons wilt delen.

Interview met Danny Spijkerman

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Danny Spijkerman. Ik ben 17 jaar en volg de opleiding Human Technologie in Rotterdam. Ik woon thuis samen met mijn ouders en mijn oudere zus. Ik heb een krantenwijk, om precies te zijn loop ik er drie. Die heb ik om al mijn hobby’s te kunnen betalen :).

Ben je een autoliefhebber? Volg je de autosport?
Ik volg geen autosport, maar ik ben zeker wel een auto liefhebber. Ik ga vaak samen met mijn oom naar races op Zandvoort of andere race evenementen. Ook sleutel ik vaak samen met mijn oom aan Alfa’s of aan oude motoren.

Wat was je eerste kennismaking met het slotracen?
Ik heb toen ik zo’n 5 jaar was mijn eerste racebaan gekregen. Dit was een achtje met 2 auto’s. Ik weet niet meer welke auto er bij zat, maar ik weet nog wel dat er een schans bij zat en dat de baan vaak is gebruikt.

Race je regelmatig met anderen?
Ik rij meestal in mij eentje. Maar rij ook altijd wel een paar races met andere als mijn baan ligt.