Gulf en een Ecoboost

Wat vind jij de mooiste raceauto? Als mij die vraag gesteld zou worden, dan weet ik het antwoord onmiddellijk: de Porsche 917. Een andere favoriet is de Ford GT40. De eerste versie is natuurlijk de mooiste, maar de ‘nieuwe’ Ford GT is een prachtige auto. Laat ik die twee, in de Gulf en Ecoboost versie, voor mijn Carrera Digitaal racebaan hebben aangeschaft.

porsche gulf

De ‘Porsche 917K J.W. Automative Engineering No.6, Watkins Glen Test 1970’ Carrera Digital 124 is een droomauto. De Gulf kleuren hebben nog niet aan populariteit afgedaan, gelukkig, en daarom ben ik blij dat Carrera onlangs de Porsche 917K heeft uitgebracht.

ford gt race car

Ook relatief nieuw is de ‘Ford GT Race Car No. 68’. Toen ik deze auto bij de laatste editie van Le Mans zag rijden (op TV weliswaar), wist ik zeker dat ik deze auto ook als slotcar wilde hebben.

ford gt race eco boost

Omdat ik nog geen vaste racebaan heb, kan ik deze slotcars niet testen. Testberichten houd je nog tegoed.

Blue Spirit of Sebring

Vorige week schreef ik nog over mijn perfecte vakantiedag die ik heb doorgebracht. Over de slotcars (Carrera 124 Digital modellen) die ik die dag had aangeschaft, heb je nog een blogpost tegoed: het thema is Blue Spirit of Sebring.

In de winkel viel één auto mij onmiddellijk op: Chevrolet Corvette C7.R “#50, Spirit of Sebring ’65”. Dit model zou ik nooit online hebben aangeschaft. De kleurvarianten die ik tot nu toe van deze auto had gezien, spraken mij totaal niet aan. Deze blauwe versie, die ik in het echt zag staan, fluisterde mij toe “koop mij”. Aangezien je ook je gevoel moet laten spreken, heb ik deze auto gekocht.

corvette Sebring

Op één been kun je niet lopen. Dat zou een reden kunnen zijn om nog een slotcar erbij te kopen, maar dat is het niet. Ik koop altijd mijn slotcars in tweetallen. Een gekke gewoonte, maar wel één die je collectie van rijdend materiaal sneller doet uitbreiden. Vroeger kocht ik nog slotcars voor de vitrine, maar daar ben ik een paar jaar geleden mee gestopt (en heb de boel toen verkocht). Nu wil ik alleen nog auto’s om mee te racen.

De andere auto die ik heb gekocht is de Porsche 917K “Porsche Salzburg #17, Sebring 1970”.

Porsche 917K “Porsche Salzburg #17, Sebring 1970”.

Het toeval is dat beide auto’s blauw zijn en een uitvoering zijn van het moment dat ze op het circuit van ‘Sebring’ reden, van de titel van dit bericht “Blue Spirit of Sebring”.

De perfecte vakantiedag

Wat doe je op een warme dag als je in Belgisch Limburg bent?

Een biertje drinken is een optie.

Omdat het niet mijn gewoonte is om op die manier de dag te beginnen, hadden we afgelopen donderdag andere plannen gemaakt.

We gingen naar Aken. Hieronder een verslag van de dag.

We reden direct naar de parkeergarage ‘Rathaus’.

Na het parkeren van de auto liepen we het plein bij het Rathaus (Markt) op.

Na 50 meter zijn we de Starbucks ingegaan voor een koude koffie.

Het gezelschap splitste zich op. Ik ging naar Modellbahn-Center Hünerbein, dat zo’n 70 meter van Starbucks gevestigd is.

Na een uurtje rondkijken en het aanschaffen van twee Sonderangeboten ben ik weer naar Starbucks gegaan voor een koude koffie.

Daar werd het gezelschap weer herenigd. 

Na het delen van de verschillende indrukken, werd het na 30 minuten weer tijd om naar het vakantieadres te gaan.

Kortom, dit was een perfecte bestede vakantiedag.

deel aanbod slotcars van hunerbein

Nieuwe Carrera Digital 124 slotcars

Vandaag ontving ik uit Putten weer twee nieuwe slotcars voor mijn Carrera Digital 124 racecollectie. De auto’s komen te rijden op mijn toekomstige vaste racebaan. Daarvoor heb ik ook wat K4 bochten besteld en 1/4 rechte stukken. Het concept ontwerp voor de baan is klaar, dus ga ik dat binnenkort eens uitproberen.

carrera digital 124 slotcars bmwm1

Deze BMW Procar moet ik gewoon hebben. Het thema van deze slotcar spreekt voor zich.

carrera digital 124 slotcars Nürburgring

Het is mijn vierde BMW M1 dus in de toekomst kan ik een echte Procar-race organiseren; back to the eighties and end seventies.

carrera digital 124 slotcars audi

De Audi op schaal 1:24 vind ik zeer indrukwekkend. Ik heb gekozen voor deze blauw-witte uitvoering.

Nog geen meter mee gereden, maar ben nu al blij.

 

Woonkamerracen met Carrera Digital 124

Afgelopen weekend werd er bij mij thuis eindelijk weer geracet. Ik heb helaas nog geen vaste racebaan, maar had voor de gelegenheid mijn Carrera Digital 124 racebaan neergelegd, waarover binnenkort meer. Hier kun je alvast de bewegende beelden bekijken van mijn racebaanvrienden in actie.

Testritten met de racebaanvrienden

Een maandje geleden heb ik Carrera Digitaal uitgeprobeerd met mijn racebaanvrienden. Vier leden van het befaamde Racekeldergenootschap konden tijd vrijmaken om een avondje te racen.

Voor de gelegenheid had ik een leuke testbaan op de grond uitgelegd volgens het concept dat ik eerder heb besproken. In het kort. Een rechtstuk van 2 sporen met baantelling en pits. Aan het einde van het rechte stuk gaat het naar vier sporen d.m.v. de Engstelle. De wissels zijn hier afgeplakt, zodat het niet mogelijk is om naar de buitenste banen te gaan. Deze zijn bedoeld om in te zetten. Als een auto uit de baan vliegt moet de slotcar in de buiten- of binnenbocht of worden ingezet. Daarnaast dienen de buitenste sporen als baankanten. Aan het begin van het rechte stuk worden de buitenste banen naar de binnenste geleid via de Engstelle.

De vier heren hadden nog weinig ervaring met digitaal racen. Met het digitale systeem van Carrera was nog niemand bekend. We begonnen te racen met mijn 1:32 auto’s. Deze auto’s zijn standaard, dus met magneten en originele banden. Deze auto’s gebruik ik voor het racen met kinderen en beginners. Het echte racen gaat in huize Racebaaninfo plaatsvinden met 1:24 modellen van voornamelijk Carrera plaatsvinden. De BRM auto’s zullen t.z.t. een aparte klasse worden.

 

Ik vind die auto’s van Carrera grandioos: mooie lijnen, goede detaillering en betaalbaar. Magneten gaan eruit en de standaard banden worden vervangen door Frankenslot banden. Per set kosten deze banden 5 euro.

Digitaal racen is anders dan analoog racen. Bij analoog racen ben je vooral bezig snel rond te rijden en het liefst strakke tijden laten noteren. Bij het digitaal racen ben je gericht op de anderen op de baan. Het is met vier modellen gewoon druk op de baan. Je moet rekening houden met elkaar en tactisch optreden door het juiste spoor te kiezen. Daarnaast is het een uitdaging om met de verplichte pitstops om te gaan. Je moet tanken en het kan druk zijn in de pits. Je moet meer beslissingen nemen bij het digitaal racen.

De mannen van de raceclub vonden vooral het racen met de 1:24 auto’s een belevenis; kortom de test is succesvol verlopen.

Meer ervaringen met Carrera Digitaal

Op 19 augustus schreef ik al over mijn eerste ervaringen met Carrera Digitaal.

Mijn  project gaat gestaag. Ondertussen heb ik een groot aantal analoge auto’s verkocht. Ook heb ik alle kapjes, motortjes en toebehoren via Marktplaats verkocht. Ik had erg veel spullen verzameld over de jaren en van de opbrengst financier ik dit Carrera-project. Ik heb nog wel auto’s (voornamelijk Slot.it, NSR en BRM) over om daar mee analoog te racen op mijn eigen baan of bij racebaanvrienden. Mijn DS Racing spullen heb ik bewaard om mijn Carrerabaan ook analoog te gebruiken.
Ik heb veel Carrera baanstukken aangeschaft met zes 1:32 Carrera auto’s en drie 1:24 slotcars. Van de 8 BRM auto’s heb ik er twee voorzien van decoders en verlichting. 


Mijn racebaan zal het systeem van de Boennering (dit is een Duitse raceclub, zie de link rechts in de lijst) zijn, althans een variant daarvan. Een recht stuk met twee sporen, inclusief pitlane. Het verdere deel van het circuit zal vierbaans zijn. De twee binnenste sporen zijn de racesporen. De buitensporen dienen als slipstroken en inzetbaanstukken. De ‘Engstelle’ worden gebruikt aan het begin van het rechte stuk om de auto’s die op de buitenste banen zijn ingezet, weer naar de racesporen te geleiden. Of ik deze ‘Engstelle’ aan het einde van het rechte stuk ga gebruiken, hangt af van het verdere testen. Ik wil in ieder geval niet dat de racers naar de buitenste banen kunnen rijden. Overigens denk ik wel dat ik de ‘Engstelle’ aan het einde van het rechte stuk moet hebben, vanwege de stroomvoorziening naar de banen. Dit is nog iets wat ik moet uitzoeken. Als ik ze daar moet plaatsen vanwege de stroom, ga ik de oogjes afplakken zodat de wissels niet zullen werken. Ik wil zoveel mogelijk standaard baanstukken gebruiken, zonder gekke stroomdraden te trekken of iets dergelijks of om baanstukken om te bouwen.
 
Ik heb vier draadloze regelaars. Die werken op zich goed. Maar vanuit de slaapstand duurt het soms een kleine seconde voor ze reageren. De regelaars zijn prettig om draadloos te kunnen bewegen.
 
In mijn baan zullen twee baanwissels komen op de rechte stukken.
 
De stroomvoorziening is geregeld met een regelbare voeding van DS Racing. Zo kan ik ook de zwaardere 1:24 auto’ van Carrera gebruiken.
 
De tijdmeeting gaat via AppConnect. Ik gebruik SmartRace op de iPad. Werkt beter dan de huis-app van Carrera.


Baanontwerpen maak ik ook op de iPad. Hiervoor heb ik het programma ‘Der Softy Bahnplaner Counch Edition’ in gebruik. Hierover ben ik zeer tevreden.
 

De 1:32 modellen houd ik standaard. Dit is de opstapklasse voor races met kinderen en ongeoefende racers. 

Met de 1:24 auto’s van Carrera experimenteer ik. Zonder magneten voldoen de standaard banden niet. Hiervoor zijn alternatieven. De beste keus lijkt (volgens de nerds op de fora) Frankenslot banden. Frankenslot is een Duitse leverancier.

De Frankenslot (SF1) banden heb ik (nog) onbewerkt op de 1:24 modellen zitten en die werken al erg goed. De BRM auto’s ga ik ook van Frankenslot voorzien. Maar ik ga ook nog kijken hoe de auto’s standaard, dus met magneten en Carrera-banden rijden. Goed om te overwegen, immers de Frankenslot banden kosten 5,70 Euro per paar. Best wel prijzig.

De Frankenslot banden moeten in principe geschuurd worden en bij voorkeur met een machine. De banden zijn echter zo goed, dat dit niet noodzakelijk lijkt te zijn voor de gemiddelde thuisracer.

De baan die ik op de foto heb gezet, leg ik in 30 minuten neer. Het is een eenvoudige layout, maar diende ook alleen maar om te testen.

Binnenkort ga ik verder met proefrijden. Hopelijk zijn mijn racebaanvrienden erbij!

Interview met blogger en racer Danny Focke

De Belg Danny Focke is bekend van zijn prachtige houten racebaan die hij presenteerde op zijn blog Slotticar.blogspot.com. Die racebaan is verkocht. Een nieuw racebaanavontuur staat in de kinderschoenen. Lees over zijn racebaanavonturen en het racebaan-trauma dat hij op jonge leeftijd opliep.

Slotrace zal me steeds blijven achtervolgen zoals mijn eigen schaduw: It’s my dark passenger.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Danny Focke, geboren in 1963 te Diksmuide. Inmiddels geruime tijd getrouwd met Martine. Samen hebben we 2 dochters, waarvan de oudste reeds gehuwd is. Ik heb een technische opleiding genoten en ben nu werkzaam bij de federale overheid.

Als kind had ik 2 helden, Eddy Merckx en Jacky Ickx. Renner of racepiloot, zoiets wou ik later worden. Al snel kwam ik erachter dat ik niet met de broodnodige, fysieke capaciteiten van een renner gezegend. Alsook dat ik vrij snel bang ben als het wat te snel gaat in de auto. Dus moest ik op zoek naar een alternatief, dus is het uiteindelijk een iets saaiere job op het bureau geworden.

Ben je een autoliefhebber? Volg je de autosport? 
Een autoliefhebber zou ik mezelf niet noemen, toch niet van gewone personenwagens. Zodra er echter wat sponsoring, er een nummer op kleeft en kleurtjes krijgt dan is mijn interesse gewekt. De Formule 1 volg ik, al betrap ik me er zelf op dat ik de laatste tijd deze opgenomen races kort na de start snel doorspoel tot het einde. Ik heb enkele uren Blancpain GT Series en LeMans opgenomen, tot grote ergernis van mijn dames, want zo daalt het aantal vrije ruimte op de digicorder snel, broodnodige ruimte om hun soaps op te nemen. Actief naar echte races gaan doe ik niet.

Wat was je eerste kennismaking met het slotracen? 
In de late jaren 60 hadden we een Carrera Universal baan met 3 rails waarvan eentje verzonken in het slot. Daarop reden we met de zogenaamde ‘zigarren’. Ja want destijds zagen de formule 1 monocoque wagens eruit als sigaren op wielen. Ik herinner me nog heel goed de rode Ferrari Tipo ‘Sharknose’ en de blauwe Porsche 804 waarmee we ettelijke rondjes op ons circuit reden. Blauwe, elektrische vonkjes van het sleepcontact vlogen in het rond. De typische, warme geur van de duimduwers vulde de kamer, een geur die ik me nu nog zo voor de geest kan halen.

Danny Focke

Tot op een druilerige zondagnamiddag iets gebeurde wat mijn leven waarschijnlijk verder hielp bepalen. Mijn broer en ik waren weer verwikkeld in een hevig race-duel. Digitale rondentellers met startlichten bestonden nog niet, mijn broer betwistte zijn valse start. Dus ontspon de zoveelste ruzie. Moeder werd steeds bozer en toen gebeurde het! Ten einde raad pakte (de anders minzame) mama een stoel en gaf de baan een dreun van jewelste. Brokken vlogen in het rond, de ravage was enorm. Ma had al snel spijt van haar daad en beval vader zaliger de stukken te lijmen met Pattex, iets wat hem niet lukte. Een trauma was geboren, een zesjarige auto, ontroostbaar, bij het aanzien van zoveel versplintert plastiek. Toen kwam Sinterklaas met een Jouef autobaan. Met de ‘autobaan spelen’ noemde we het. Slotracing? Nooit van gehoord.

Toen ik 12 jaar was kwam er een GAMA autobaan, iets later kwam er een Carrera Servo 140 erbij, deze laatste hadden een klein stuurtje waarmee je van baan kon wisselen. Later, de korte broek ontgroeit zijnde werden de prioriteiten verlegd en ging mijn interesse naar het andere geslacht, een gezin werd gesticht en de dochters werden geboren. Het grote, zwarte gat in mijn slot gerelateerde geschiedenis.

33 Jaar inmiddels geworden. Een bezoek aan mijn jongere broer, bracht hierin verandering. Sinterklaas (heel slot-minded is die kerel) bracht een Tyco baan voor zijn kinderen. De baan lag opgesteld en het vraag van ons, de papa’s, of we eventjes mochten proberen hadden we beter niet gesteld.
De kinderen werden snel verbannen rond hun eigen baan want onze concentratie werd afgeleid. Uren verstreken zonder dat we er erg in hadden, de duivel was ontbonden en beukte hard in mijn onverwerkt trauma en de herinneringen, alles kwam terug, heviger dan ooit.

Precies één week later was ik ook eigenaar van een Tyco HO baan. Deze groeide snel uit tot +100 meter track met een 20-tal wagentjes. Tijdens een bezoek aan Engeland kwam ik in contact met Scalextrics, en hoe raad je het…een nieuwe 1/32 baan werd aangeschaft.
Internet was nog in een embryonale staat dus alles ging via bezoekjes aan de modelbouwwinkel. Toen ik mijn hand kon leggen op een leaflet van Ninco met daarin een McLaren, ging er weer een schok door mijn hoofd. Wat was dat een mooie auto, er zat zelfs een NC1 motor in en was uitgerust met koperen bushings. De Scalextric ging in de verkoop en Ninco kwam. Tijdens het kort intermezzo van 2 jaar aan de slotraceclub MRCN, kwam ik tot de ontdekking dat ik niet de enige was die er als volwassen man een vreemde hobby op na hield. Na het schrijven van een brief gericht aan de importeur van FLY kreeg ik een catalogus en een sticker van FLY in de brievenbus. Oh, wat was is blij en trots met die sticker, de catalogus werd kapot gelezen en eindigde als een versleten vodje, net als een relikwie op mijn nachtkastje.

Het aantal Ninco baanstukken groeide thuis en met de wetenschap dat op clubs de jongeren over betere reflexen beschikken en ik geen schijn van kans maak op een overwinning, begon ik met oudere rakkers mijn eigen racecentrum te bouwen op mijn zolder.
Het digitale tijdperk was inmiddels aangebroken. Ninco N-Digital kwam en vloog eruit. Snel plaats makende voor de freesmachine en MDF. Circuit de l’enfer stond in de steigers en werd geboren. Tuning, detaillering en racen op een honderdste van een seconde was de norm op deze houten baan. Scenery vierde hoogtij.

Maar ook deze uitdaging ging na enige tijd vervagen en vanaf nu spreek ik in het heden.
Circuit de l’enfer is verkocht, afgebroken maar wacht nog op afhaling door de nieuwe eigenaar.
Mijn zinnen staat nu op het bouwen van een Carrera D124 circuit. Slotrace zal me steeds blijven achtervolgen zoals mijn eigen schaduw: It’s my dark passenger (citaat Dexter).

Race je regelmatig met anderen? 
Tijdens de hoogdagen van het Circuit de l’enfer kwamen we tweewekelijks samen om te racen, vaak tot 2 uur ‘s nachts. Momenteel ligt alles stil, hopelijk komt het D124 circuit er snel.

Verzamel jij racebaanspullen, slotcars, merken? 
Inmiddels heb ik een hele resem wagens, Ninco, Fly, Carrera, Slot.it, Tyco, NSR, niet met de bedoeling ze te verzamelen eerder om ze te gebruiken. Vaak heb ik uit pure nostalgie al de bedenking gemaakt om eens weer een oude Carrera Universal baan met de vermelde wagens te kopen maar tot op heden is dit er niet van gekomen.

Wat is je favoriete merk voor slotcars?
Zonder twijfel Slot.it, de mate van detaillering is subliem alsook de rijeigenschappen.

Danny Focke

Welke slotcar heb je als laatste aangeschaft? En welke staat er op je verlanglijstje?
Carrera D124 Aston Martin, de volgende zal zeker weer een D124 auto worden.

Op welke ondergrond race je bij voorkeur?
Mijn voorkeur gaat naar hout, maar wil je terug digitaal gaan racen dan kan je haast niet zonder een plastic racebaan, tenzij je echt handig bent om het toch in hout uit te voeren.

Rond het Circuit de l’enfer was er veel scenery aanwezig, iets wat ik belangrijk vind. Ik haal mijn inspiratie uit het kijken naar bekende racecircuits, zo gebruikte ik de typische Le Mans geel/blauwe kleurcombinatie. Daarnaast had ik er geen problemen mee om de rode Spa-Francorchamps baanposten na te maken en er bij te plaatsen. De pits was dan weer opgebouwd met Group C wagens, bedient door moderne pitcrew. Recente takelwagens maakte de sfeer compleet.

Heb jij een slotrace ergernis? 
Dat ik na een lange raceavond, moeilijk de slaap kan vatten met gevolg dat ik ‘s anderendaags zo moe ben.

Wat is jouw mening over digitaal slotracen?
Digitaal slotracen kan zoveel bieden als ik alleen nog maar denk aan wat het invoeren van pitsstops meebrengt. Op YouTube vind ik filmpjes met deelnemers van verschillende landen waar middels Oxigen 24 uren races gereden worden. Deze personen zullen hun enthousiasme zeker doorgeven aan de lokale thuisclubs. Duitse clubs zijn reeds in de ban van het Carrera D132.
Of het ooit de standaard wordt en het analoge racen volledig zal verdrongen worden dat geloof ik niet.

Waar kunnen de lezers meer van je zien?
Op mijn blog www.slotticar.blogspot.com en weldra op het nieuwe slottrack forum waar ik hopelijk kan uitpakken met een nieuw project.

Danny, bedankt voor dit interview. Jouw houten racebaan en de techniek die jij gebruikt, had ik overgenomen van jouw baan. Grappig is dat we nu gelijktijdig aan een Carrera Digitaal project werken.

 

Eerste indruk Carrera Digital 132

Na ervaringen met Ninco, Scalextric, Carrera, Ninco Digitaal, hout en weer Ninco (analoog) ga ik nu weer met Carrera aan de slag. Ik heb besloten om (deels) over te stappen op Carrera Digital 132.

Eind juli heb ik bij Klaas Bos in Putten een partij Carrera baandelen gekocht. Met deze baandelen heb ik een baan uitgelegd op de vloer van mijn woonkamer. Het doel was om diverse analoog modellen te testen op de Carrara ondergrond (fase 1). De hernieuwde kennismaking beviel erg goed. Mijn NSR en Slot.it modellen en BRM auto’s reden erg goed op de baanstukken van Carrera. Ik was vooral blij dat de BRM auto’s, die overigens schaal 1:24 zijn, omdat ze erg prettig onder controle zijn te houden op de brede baanstukken van Carrera.

De vakantie brak aan en eigenlijk was ik pas van plan om in de maand september met fase 2 te beginnen. Fase 2 is het uitproberen van een startset Carrera Digital 132. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Op de tweede vakantiedag liep ik ‘toevallig’ de modeltreinen winkel Huenerbein in Aken binnen. Hier verkoopt men ook racebanen en slotcars. Ik verliet de winkel met een raceset van Carrera en pitstop-baanstukken.

De aangeschafte set is de Race Party. Dit is een startset met drie auto’s en draagloze regelaars. Bij de set zit geen baanteller maar wel de aansluiting voor AppConnect. Dit is een dongle die connectie maakt met je Apple of Android tablet of telefoon voor de app van de tijdwaarneming.

Ik had deze baan op de vloer van het vakantiehuisje gelegd voor het testen: dat is pas vakantie!

Graag wil ik met jullie met eerste ervaringen met Carrera Digital 132 delen. Ik ga in deze blogpost niet uitleggen hoe alles werkt, maar wil wel aangeven wat mijn bevindingen zijn.

Carrera levert een boekwerk in zo’n 20 talen bij de racebaan. Dat is ook echt nodig. Zonder goede uitleg lukt het je niet om een regelaar of auto te programmeren. Er is veel mogelijk. De tankinhoud, remweg en snelheid is te regelen. Ook kun een ghostcar of pacecar inzetten.

De auto’s van Carrera racen erg goed. Natuurlijk zitten er flinke magneten aan de auto, maar dat mag de pret bij digitaal racen niet drukken.

Bij de set zitten geen baankanten. Om lekker te racen heb je die eigenlijk nodig, maar als je racet met de standaard Carrera modellen is het goed te doen.

Eén van de regelaars werkte niet naar behoren. De rode wisselknop bleef hangen. Deze knop heb je niet alleen nodig om van baan te wisselen, je regelt er ook de verlichting mee en je moet er mee tanken als je in de pits staat.

De app van Carrera heb ik uitgebreid uitgeprobeerd. Het is de bedoeling dat één van de racers de raceleider is. Deze maakt met zijn tablet via Bluetooth connectie met de controlunit van de baan. Op zich werkt dit prima, maar ik heb al meegemaakt dat de connectie snel verbroken kan worden.

Daarnaast kunnen alle racers de app opstarten op hun eigen telefoon of tablet zodat ze beschikken over een eigen scherm met informatie over de race, zoals de rondetijden, tankinhoud en plaats in de race. Helaas werkt de app van Carrera niet goed. Op de diverse fora wordt daar stevig over geklaagd. In oktober schijnt er een nieuwe versie te komen. Hierop heb ik niet gewacht. Een hobbyist heeft namelijk Smartrace ontwikkeld. Dit is een app die als raceleider werkt. Alle informatie staan op één scherm duidelijk weergegeven. Deze app kost een euro of 6, maar werkt goed. Persoonlijke schermen zijn niet mogelijk. Misschien komt dat nog.

Het digitaal racen met Carrera is erg leuk. De aanloop die mijn gezin op het vakantieadres heeft, racet vrolijk mee. Aangezien ik de kapotte regelaar moest omwisselen, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om nog een wireless regelaar en een auto te kopen.

Met vier auto’s op de baan vind ik het al aan de drukke kant. Zeker als je race met minder geoefende en jonge racers. De pret is volop aanwezig. Wel belangrijk is dat je de ‘No Contact Rule’ toepast. Het is verboden om een andere auto op te houden of van achteren aan te rijden. Alle racers moeten goed opletten. Carrera geeft de mogelijkheid om met 6 auto’s te racen. Dat zal helemaal een feest zijn.

Bij de raceset zit één baanwissel. Al met al kan ik concluderen dat een tweede baanwissel een must is op een baan van een meter of 10. Je merkt als je met vier mensen achter elkaar racet en er zodoende een treintje wordt gevormd, dat alle racers spontaan van baan wisselen. De trein, minus de voorste, rijden dan in de andere baan. Een baanwissel die snel daarop volgt kan voor een betere verdeling van de auto’s op de baan betekenen.

Daarnaast is de standaard pits aan de korte kant. Vooral de jonge racers vinden het moeilijk op tijd te stoppen, waardoor ze de pits verlaten en stilstaan op de baan. Onnodige aanrijdingen zijn hiervan het gevolg. De pitlane een baandeel verlengen is een goede oplossing.

Een derde bezoek aan de winkel leverde een baanwissel (‘doppelweiche’) en een ‘einspor adapter’ op. Ik had ook nog een leuke Alfa gekocht. Deze auto bleek een fout in de programmering te hebben. Het was onmogelijk de auto te laten tanken (de tank liep wel leeg met alle waarschuwingen van dien, zoals knipperde lichten en langzame vaart) en daarnaast veroorzaakte het spookrijders op het console op. Als je met twee man racete, waren er zes registraties. Deze auto is inmiddels omgewisseld voor een andere auto. Zo gaat het vaker met Alfa’s: je moet er vaak mee terug naar de dealer. Ik heb nu een Aston Martin waar ik het circuit mee onveilig maak. Conclusie, ik ben vier keer bij Huenerbein geweest. Het is en blijft een fantastische winkel voor de liefhebber van modeltreinen, slotcars en RC-spul.

Fase 1 en 2 zijn bijna afgerond. Wat nu?

Fase 3 wordt het ontwerpen van een racebaan met inzetmogelijkheid voor uit de baan gevlogen slotcars. Ik heb al aardig wat ideeen die ik de komende tijd ga uitwerken.

Ik overweeg om, natuurlijk op termijn, de lapcounter, position tower, driver displays en startlight aan te schaffen om zonder tablet te racen. Uiteindelijk zullen alle accessoires van Carrera langs mijn baan staan. Helaas heb ik nu en in de toekomst geen plaats voor een permanente racebaan, dus ik zal een tapijtracer zijn of een mobiele racebaan maken.

Fase 4 wordt het testen van zo’n baan met mijn racebaanvrienden. Daar kijk ik naar uit.